Berry's blog - Familiewerk
22390
home,paged,page-template,page-template-blog-large-image-whole-post,page-template-blog-large-image-whole-post-php,page,page-id-22390,paged-7,page-paged-7,ajax_fade,page_not_loaded,,select-theme-ver-4.7,wpb-js-composer js-comp-ver-5.7,vc_responsive

Berry’s blog

 

Hoe de kanker mijn leven verandert

Whatsapp

Allerlei ondersteuning wordt ons aangeboden, Jannie en ik zijn werkelijk druk met het beantwoorden ervan en al snel blijkt dit veel te zijn, veel te veel om te beantwoorden allemaal. En dat spijt mij, ik had mij voorgenomen om alles te beantwoorden maar helaas dat lukt me gewoon niet meer.
We besluiten één en ander op mijn website neer te zetten en dit als medium te gaan gebruiken. Verwacht via whattsapp niet altijd antwoord. Nogmaals sorry, het lukt gewoon niet.

Plannen die veranderen

Het weekend heb ik doorgebracht op een éénpersoonskamer en dat is na het verschrikkelijke nieuws van vrijdag heel fijn. Gisteravond de kinderen gebeld, moeder en mijn werkgever. Iedereen hevig ontroerd en geschrokken.
Whattapp staat niet meer stil en wordt soms een belasting in plaats van steun. Sorry, lieve mensen maar zo gaat het nu eenmaal. Ik ben moe. Thuis verschijnen bloemen, kaarten en nog meer bloemen. We zijn ontroerd door zoveel belangstelling, dat had ik  niet gedacht.

Dinsdag wordt operatief een reservoir onderhuids geplaatst en dan woensdag de eerste chemo kuur erin. En dit wordt later weer anders; wel het reservoir plaatsen maar omdat nog niet alle onderzoeksresultaten binnen zijn pas om maandag de 28e de 1e chemokuur van drie dagen. Er moeten in eerste instantie 4 kuren gedaan worden om te kunnen meten of de chemo effect heeft op de tumor.
Als verrassing wil mijn arts (op vakantie maar regelt alles van vakantieadres) ook nog een biopt uit de oksel hebben, ook daar zit nog iets.  En om uit te sluiten dat het een andere tumor soort is eerst weer onderzoeken.
En tot onze blijde verrassing mag ik een paar dagen naar huis! Maandag de 28e weer melden.

Pijn, spoedhulp

Na een onrustige nacht met veel pijn in de maag- en buikstreek kon ik niet eten en hang maar wat rond op de bank. Dat heb ik ’s nacht ook al gedaan en bovendien de straat, ons pad, twee keer uitgelopen, het hielp allemaal niet. Later op de ochtend geef ik bloed op en we bellen het ziekenhuis in Leeuwarden. Daar nemen ze direct actie en we worden binnen een paar minuten teruggebeld. We kunnen naar Tjongerschans in Heerenveen en ons melden op de spoedeisende hulp.
Jannie rijdt met stevig vaart naar Heerenveen en we wandelen naar de hulppost, daar zijn ze verbaasd want ze hadden ons met ambulance verwacht.
Ik word direct op bed neergelegd en de eerste metingen worden verricht. Artsen bezoeken mij en horen ons aan. Blijkbaar is de tumor gaan bloeden en het bloed in de maag terecht gekomen, dit leidt vaak tot braken. Later in de middag, nog steeds op de spoedeisende hulp, komt oncoloog Dr. Bos binnen en deze laat de bom vallen. Uitzaaiingen in lymfe en en veel in de lever.

Op naar Leeuwarden

Een nieuwe ervaring; de CT PET scan. Nuchter verschijnen is het devies bij onderzoeken. Nou, dat lukt wel want mijn eetlust is al dagen zoek. De weegschaal zegt dat ik inmiddels twee kilo lichter ben geworden in drie weken. In de scan val ik zowat in slaap zo moe ben ik. Blij dat het afgelopen is rijden we van Leeuwarden weer terug naar huis. Jannie en ik leggen de weg bijna in volledig stil zijn af, ieder met eigen gedachten.

Dat is verkeerd

Vandaag de dag voor een endoscopie. Een buis die door de keel naar binnen wordt gelaten en daar opnames maakt van de slokdarm en maag. Het onderzoekje is onprettig om ik enorm moet kokhalzen om van de buis af te komen, maar helaas dat lukt niet. Na 3 minuten ‘binnenkijken’ wordt de buis met camera uit mijn slokdarm gehaald, wat een opluchting! Jannie kijkt vanaf een stoel mee op de monitor en zag allerlei enge dingen.

Nog binnen een minuut is de arts bij ons in het spreekkamertje naast de onderzoeksruimte en legt uit dat hij zelfs zonder verder pathologisch onderzoek wel kan zien dat het een ‘verkeerde tumor is’, een kwaadaardige die er al een tijdje zit. De tumor is gaan groeien in de slokdarm en heeft deze vernauwd. Bij slikken van wat groter brokken blokkeert de tumor de doorgang en dat geeft behoorlijke slikklachten. Hij legt ook uit dat als er uitzaaiingen zijn er geen genezing meer mogelijk is en een palliatief traject wordt ingezet. Uitzaaiingen kunnen aangetoond worden in een gecombineerde CT PET scan.

Slikklachten

We zijn op vakantie in Oostenrijk en hebben een wandeling van bijn 7 uur achter de rug en zijn af. In onze camper eet ik ’s avonds brood en dat brood wil niet naar beneden zakken. Het blijft ‘ergens’ hangen en het doet stevig pijn tussen mijn schouderbladen.
Een paar dagen later doet zich dit nog eens voor en samen met een opgeblazen gevoel wordt het vervelend.
Bij thuiskomst in oktober bezoek ik de huisarts met deze klachten en deze oppert al direct de mogelijkheid van een slokdarmspasme of slokdarmkanker. Uiteraard had ik dit al bij elkaar gegoogled maar wilde er niet aan.

De huisarts stuurt mij direct door naar het ziekenhuis en gezien de ‘goede’ ervaringen met de behandeling van Jannie’s borstkanker in 2017 kies ik voor Tjongerschans in Heerenveen.