Blog - Familiewerk
18965
paged,page-template,page-template-blog-masonry,page-template-blog-masonry-php,page,page-id-18965,paged-3,page-paged-3,ajax_fade,page_not_loaded,,select-theme-ver-4.7,wpb-js-composer js-comp-ver-5.7,vc_responsive

We gaan..

Op weg gaan we! Loslaten, niks moeten,  een tijdje vrij, ruimte voor andere dingen. Samen op weg, genieten van het kleine, stilte en transformatie naar verder herstel. Leven in het nu en een zinvol leven leiden.
We zijn er echt aan toe, de laatste weken hebben we het druk gehad om van alles te regelen, er is veel te doen om drie maanden weg te kunnen. 

Het wordt ook stil op deze blog, heel af en toe een berichtje of een foto. Ik post zo af en toe ook een status op whatsapp.
Onderstaand de ruwe route, we zullen hier en daar zeker afwijken. De route naar Podersdorf is nog een verrassing, net als de route van Shkoder in Albanië naar huis. 

We zien elkaar! Hugggg van ons, Jannie en Berry ♥

Chemo

Stoppen met Chemo
Vertrouwen in eigen lijf
Omdat ik het kan

Veerkracht – Dilemma – Besluit – Goed nieuws – Blij

Goed nieuws; daags na de scan belde de oncoloog mij op vrijdag 21 februari. Heel ongewoon want de maandag erop zou ik de uitslag krijgen…..Zoals ik gewend ben valt hij met de deur in huis; ‘Mijnheer Bakker, gefeliciteerd, de metastasen in je lever en in je lymfestelsel zijn sterk afgenomen, ook de tumor zelf is wederom kleiner geworden.’ Man, wat was ik blij en ontroerd door dit bericht.
Alles wat ik doe helpt mij en heeft zijn invloed, zo is mijn overtuiging. We gaan op reis!! (zie verder).

 

Maandag 10 februari, dinsdag 11 en woensdag 12 waren de dagen van mijn laatste chemokuur.  De woorden van mijn arts; de bijverschijnselen zijn na 7 à 8 keer zo hevig dat de herstelperiode steeds langer wordt. Het lichaam krijgt zulke enorme klappen dat de veerkracht weg ebt. Bij aanvang van de kuren ‘beloofde’ hij 12 kuren. Nu blijkt dat er 4 achter de hand gehouden worden om, als het zover komt, de laatste fase nog wat te rekken.

 

Mijn veerkracht gaat inderdaad achteruit, als een rietstengel in de wind buig ik één kant op en terugveren tegen de stormachtige wind in, lukt even niet. Mijn lichaam protesteert aan alle kanten. Neusbloedingen, wondjes die slecht genezen, blauwe en beurse plekken rond mijn navel en op mijn bovenbeen door injecties, sterk tranende ogen, wel geur maar er is geen smaak meer. Mentaal merk ik het ook, ik heb minder zin om oefeningen te doen, ik doe weinig en voel voortdurend onrust in mijn maag, moe en misselijk. Pas na een dag of 10 ebt een en ander langzaam weg.

 

Wij keken nadrukkelijk uit naar september om dan wat langer op vakantie te gaan. Met een verpleegkundige spraken we over deze wens en zij reageerde oprecht; ‘waarom zouden jullie wachten, nu jij je nog redelijk voelt?’  Deze opmerking kwam goed binnen en ik moest denken aan het boek van Eckhart Tolle, ‘de kracht van het nu’ (leestip). Ook het overlijden van een collega begin deze maand en mijn bezoek aan zijn afscheid heeft invloed op onze keuze. De vervolgkeuze ‘hoe nu verder’, wel of geen chemotabletten met nare bijverschijnselen of even helemaal niks? Een dilemma

 

Bezig zijn met morgen maakt dat wij het warme en liefdevolle van het hier en nu niet zien. Bezig zijn met gisteren maakt dat je het mooie en prachtige van het nu niet kan ervaren. Er is alleen maar NU!

 

Besluit; en zo zijn wij onze agenda’s aan het opschonen en van alles aan het regelen zodat er ruimte komt om weg te gaan. Ik stop met de chemo en we gaan met camper van begin maart tot en met eind mei naar Griekenland.

 

Oma & Opa !!!!

 

Rond de kerst kregen we deze flessen wijn van onze zoon Bart en partner Marloes. Het duurde even voordat het etiket sprak en het kwartje viel………
Wat een geweldig bericht; Jannie wordt Oma, onze oudste zoon wordt oom, mijn moeder overgrootmoeder en ik Opa!
Ze verwachten in de derde week van augustus hun eerste kindje. Vorige week zagen we een stukje van de eerste echo met een heel klein snel bewegend mensje, wat een ontroerend moment!

 

Tja, ik hoef uiteraard niet te zeggen dat deze gebeurtenis een zeer belangrijke stip op onze horizon is, geweldig wat een moment om naar uit te kijken. En niet alleen dat moment maar ook verder, ik wil opa zijn! Vasthouden, fietsen en wandelen, van school halen, oppassen, alles! De kracht van een nieuw leven, geeft ook mij nieuwe kracht. Kracht om te helen, kracht om oefening te doen en kracht om te leven.

 

Wanneer ik er aan denk dat ik dit ga meemaken komt de emotie snel, van blijdschap en vreugde huil ik dan.
Mijn huilen van geluk gaat na korte tijd over in huilen van angst en verdriet en zo liggen nieuw leven en dood dicht bij elkaar.
Gelukkig overheerst het blijde gevoel, prachtige gesprekken met onze kinderen en een intens tevreden gevoel.

 

En als je tijd hebt, luister dan eens naar de prachtige tekst in dit lied van Stef Bos.
Welkom in ons huis!

 

 

 

De 7e…

Als je dit leest heb je ook ontdekt dat mijn blog verplaatst is. Dit heeft te maken met het feit dat  we onze praktijk weer geopend hebben. Ook Jannie’s wens om ondersteuning te bieden aan kinderen op een andere manier dan mogelijk is op de basisschool krijgt hiermee handen en voeten.

Bovenstaande doorhaling is achterhaald, binnenkort meer nieuws…..

Op dit moment lig ik in het ziekenhuis voor de 7e chemokuur. Ik lig in bed omdat het zitten in een behandelstoel mij te vermoeiend was. Ruim 4 uur is daarvoor te lang.  De gang van zaken op deze dag in vogelvlucht:

 

07:30 in de auto naar Heerenveen. 08:15 bloedprikken. 09:00 uitslag bloedwaarden (wederom goed en verbeterd). 09:15 het infuus wordt aangekoppeld. Dan wachten en wachten. Praatje met de buurman. Deze blog bijwerken. 10:30 bezoek van de arts. 12:30 lunch, die ik niet neem want tegen die tijd is er geen eetlust meer. Beetje internetten en een hazeslaapje doen. 13:30 bezoek van maatschappelijk werkster, dit levert doorgaans fijne gesprekken op die ons enorm ondersteunen. 14:45 afkoppelen van het infuus en naar huis. Onderweg boodschappen aanhalen. 16:00 thuis en op de bank rusten. 18:00 eten en verder niks.

Vandaag wordt alles wat later, vanmorgen bleek er een communicatie storing tussen de afdeling oncologie en de apotheek. Hierdoor kwam mijn helend goedje een uur later aan het infuus te hangen.

 

Ik voel mij oké, in de loop van de ochtend wordt dit langzaamaan anders. De koudetintelingen nemen toe en ik begin mij dan brak en (meer) moe te voelen.

 

 

 

 

 

 

 

 

Haiku; Loslaten

Werk, voelbaar, afstand
Passie, inzet, verbonden
Onbereikbaar ver