Blog - Familiewerk
18965
paged,page-template,page-template-blog-masonry,page-template-blog-masonry-php,page,page-id-18965,paged-11,page-paged-11,ajax_fade,page_not_loaded,,select-theme-ver-4.7,wpb-js-composer js-comp-ver-5.7,vc_responsive

Volgende stap, chemo

Maandag de 28e de eerste chemo.

Naar Heerenveen voor het aanleggen van het infuus. Omdat ik een onderhuids reservoir heb gekregen hoeft er geen ader geprikt te worden. Standaard is vooraf eerst bloedprikken om bloedwaarden te checken. Alleen als deze voldoende zijn mag de chemo starten.

Na aanleggen infuus kan ik naar huis, de chemo loopt vanzelf in mijn ader. Ik krijg chemo voor drie dagen (alles gewoon thuis). Op de derde dag wordt door thuiszorg het  infuus weer losgekoppeld.

Volgens het schema dan twee weken ‘rust’ en daarna hetzelfde verhaal weer. Dit 4 of 5 keer. Na die 4 of 5 keer een PET scan om invloed te zien op tumor. Daarna nog eens 7 keren een kuur.

Ook zal er morgen een gesprek zijn met maatschappelijk werker en de diëtiste.

87,6

Natuurlijk merk ik dat ik slapper wordt en dat ik steeds minder fut heb. Vanmorgen schrok ik toen ik weer eens op de weegschaal ging staan, 87,6 kg. Voor onze vakantie begin september woog ik 91,4 kg, dus dit gaat wel rap naar beneden.
Het netto resultaat van een dag eten gisteren bestond uit een bakje griekse yoghurt, wat cruesli, bessen en honing. In de loop van de dag één eierkoek. Geuren van het eten maken op één of andere manier dat ik het eten niet eens naar binnen krijg. Een paar kleine hapjes en dan staat het al tegen. Ik moet eten, dat snap ik ook wel, maar als het niet gaat, dan gaat het niet.  Medicijnen innemen en twee liter water drinken per dag, geven al een ‘vol’ gevoel, wat een gedoe dit!

 

Doe ik ook aan alternatief?

Vragen via whatsapp
De afgelopen jaren heb ik veel ‘alternatief’ werk gedaan. Bewustzijnsontwikkeling op verschillende niveaus, NLP en systemisch werk worden nog steeds als alternatief aangeduid en ja, dat doe ik al een tijdje en blijf ik doen. Boeiend om te zien is dat alternatief en wetenschap elkaar steeds meer ontmoeten. En zonder dat ik zeg; “zie je wel, wij hebben gelijk”, vind ik het prachtig dat het ‘alternatieve’ steeds breder ingezet en ondersteund wordt.

CBD/THC olie; tja een dilemma. Het schijnt goed te werken bij sommige vormen van kanker. Maar zeker nog niet bij alle vormen dus en men (de wetenschap) weet ook nog niet goed wat nu de precieze invloed van CBD/THC op onze cellen is. Ik ga het gebruiken als mijn arts dit ook ondersteunt. In de periode dat Jannie borstkanker had heb ik het gebruikt om in slaap te komen. Suggestie of niet, ik sliep goed!
Als iets niet werkt maar wel helpt, waarom zou ik het dan uit de weg gaan?

 

Wim Hof methode; deze doe ik al met enige regelmaat. Niet de koude onderdompeling maar wel zijn ademmethode en soms koud afdouchen. Diep 30x inademen (buik, middenrif, borst) en dan vasthouden, drie rondjes en ik merk een heerlijke ontspanning na afloop. Bovendien worden cellen enorm ‘overstroomt’ met zuurstof en dat is wat werkt tegen tumorcellen. Met enige beperking doe ik dit nu omdat volledig diep inademen pijn is gaan doen.

 

Yoga; niet echt alternatief meer, deed ik al en blijf ik doen voor zover het gaat.

 

Meditatie; was al in mijn dagelijks leven geïntegreerd en door alle commotie en emotie zakte het snel wel. Deze vraag (dank!) leidt tot een doorstart.

 

MWO; multi wave oscillator. Een apparaat dat tumoren ‘omzet’ naar gezonde of de zieke tumoren doet verpulveren. En voordat je mij ‘gek’ verklaard of denkt dat ik al waanideeën heb door de pijnstillers, zoek eens een TedTalk op. Ook voor dit alternatief apparaat (het bestaat al jaren) is veel voor en tegen te zeggen. Ik heb nu een titanium implantaat voor toediening van de chemo en geen idee of dit kwaad kan. Eerst weer overleg met arts voordat ik er volledig instap.

Thuis

Fijn thuis? Nou, ik ben gammel en moe. Ik zie allerlei werk liggen rondom het grote terrein en vooral het gras moet eigenlijk gemaaid. Maar ja, oei die ging stuk vorige week. Gedoe!
O, man wat hebben wij gehuild de laatste dagen in het ziekenhuis, onbegrip, woede, vragen. Enfin, het hele pallet aan emotie komt langs, meer nog dan alles ben ik een soort gelaten.
En aan de andere kant ben ik heel blij om thuis te zijn, even geen gesprekken met maatschappelijk werkers, pijnpoli, verplegende personeel en artsen, ik ben er zat van!

En vanmiddag is er bezoek; mijn moeder en zus komen op bezoek. En vanavond komt onze zoon terug uit Peru, wat ben ik daar blij om.

Heb ik pijn?

Vragen via whattsapp;
Ja, er is pijn maar niet heel veel. Cijfer 3 à 4 op schaal van 1-10 (ondraaglijk), zo vragen ze dat in het ziekenhuis. De pijn komt kortstondig door de pijnstilling heen, ’s nachts wat vaker. Het algehele slappe gevoel en moe zijn is nog het meest aanwezig. Dit maakt dat ik niet actief ben en futloos, het draagt niet bij aan beter gaan voelen.
Lieve mensen het is niet bedoeld om geen berichten meer te krijgen, juist niet, ik stel het enorm prijs en steunt. Het beantwoorden van alle losse berichten kost eenvoudig weg veel tijd nu, ik kies voor deze weg.