Veerkracht - Dilemma - Besluit - Goed nieuws - Blij - Familiewerk
22928
post-template-default,single,single-post,postid-22928,single-format-standard,ajax_fade,page_not_loaded,,select-theme-ver-4.7,wpb-js-composer js-comp-ver-5.7,vc_responsive

Veerkracht – Dilemma – Besluit – Goed nieuws – Blij

Goed nieuws; daags na de scan belde de oncoloog mij op vrijdag 21 februari. Heel ongewoon want de maandag erop zou ik de uitslag krijgen…..Zoals ik gewend ben valt hij met de deur in huis; ‘Mijnheer Bakker, gefeliciteerd, de metastasen in je lever en in je lymfestelsel zijn sterk afgenomen, ook de tumor zelf is wederom kleiner geworden.’ Man, wat was ik blij en ontroerd door dit bericht.
Alles wat ik doe helpt mij en heeft zijn invloed, zo is mijn overtuiging. We gaan op reis!! (zie verder).

 

Maandag 10 februari, dinsdag 11 en woensdag 12 waren de dagen van mijn laatste chemokuur.  De woorden van mijn arts; de bijverschijnselen zijn na 7 à 8 keer zo hevig dat de herstelperiode steeds langer wordt. Het lichaam krijgt zulke enorme klappen dat de veerkracht weg ebt. Bij aanvang van de kuren ‘beloofde’ hij 12 kuren. Nu blijkt dat er 4 achter de hand gehouden worden om, als het zover komt, de laatste fase nog wat te rekken.

 

Mijn veerkracht gaat inderdaad achteruit, als een rietstengel in de wind buig ik één kant op en terugveren tegen de stormachtige wind in, lukt even niet. Mijn lichaam protesteert aan alle kanten. Neusbloedingen, wondjes die slecht genezen, blauwe en beurse plekken rond mijn navel en op mijn bovenbeen door injecties, sterk tranende ogen, wel geur maar er is geen smaak meer. Mentaal merk ik het ook, ik heb minder zin om oefeningen te doen, ik doe weinig en voel voortdurend onrust in mijn maag, moe en misselijk. Pas na een dag of 10 ebt een en ander langzaam weg.

 

Wij keken nadrukkelijk uit naar september om dan wat langer op vakantie te gaan. Met een verpleegkundige spraken we over deze wens en zij reageerde oprecht; ‘waarom zouden jullie wachten, nu jij je nog redelijk voelt?’  Deze opmerking kwam goed binnen en ik moest denken aan het boek van Eckhart Tolle, ‘de kracht van het nu’ (leestip). Ook het overlijden van een collega begin deze maand en mijn bezoek aan zijn afscheid heeft invloed op onze keuze. De vervolgkeuze ‘hoe nu verder’, wel of geen chemotabletten met nare bijverschijnselen of even helemaal niks? Een dilemma

 

Bezig zijn met morgen maakt dat wij het warme en liefdevolle van het hier en nu niet zien. Bezig zijn met gisteren maakt dat je het mooie en prachtige van het nu niet kan ervaren. Er is alleen maar NU!

 

Besluit; en zo zijn wij onze agenda’s aan het opschonen en van alles aan het regelen zodat er ruimte komt om weg te gaan. Ik stop met de chemo en we gaan met camper van begin maart tot en met eind mei naar Griekenland.

 

No Comments

Sorry, the comment form is closed at this time.