Rot dag - Familiewerk
22711
post-template-default,single,single-post,postid-22711,single-format-standard,ajax_fade,page_not_loaded,,select-theme-ver-4.7,wpb-js-composer js-comp-ver-5.7,vc_responsive

Rot dag

Tot nu toe is de donderdag na de kuur een dag van opbouwen en beter voelen. Zo niet gisteren; beverig, zwak, misselijk, geen eetlust tussen de middag, slap als een vaatdoek en intens moe. Alsof mijn lichaam na drie weken een nieuwe optater krijgt. Bah!
Als ik even op de bank lig, verzucht ik; ‘geen idee wat er aan de hand is, het voelt anders bij de vorige kuren en ik voel met echt klote nu.’  Onze zoon reageert adrem, met heldere en volumineuze stem; ‘je hebt een slokdarm tumor Pap, misschien is dat het wel, geef er maar aan toe!’

Bam! En met twee benen sta ik weer op de grond. Van de maatschappelijk werkster in het ziekenhuis, van de huisarts (vanmorgen op bezoek), van een vriend en van Jannie krijg ik het te horen, neem rust! Voel je lichaam en doe wat je kunt, maar niet meer dan dat. Rust elke dag een uur in de middag, je lichaam heeft het nodig. En dit is wel mijn grootste uitdaging, zodra ik mij iets beter voel wil ik weer iets beetpakken, een klusje doen of opruimen. Ik ga mijn best doen om niks te doen.

 

Vanaf het moment van de diagnose komt de huisarts om de paar weken langs. Dat is heel nuttig om van alles te bespreken over mijn vlekje en de toekomst. Ze heeft veel vragen beantwoord en onzekerheden kunnen wegnemen.
Twee weken terug heb ik al een afspraak geannuleerd omdat het goed ging. Gisteren hebben we afgesproken dat ze voorlopig niet meer op bezoek komt. Ze kan haar tijd beter besteden aan echt zieke mensen :):)

No Comments

Sorry, the comment form is closed at this time.