Ik zit weer - Familiewerk
22586
post-template-default,single,single-post,postid-22586,single-format-standard,ajax_fade,page_not_loaded,,select-theme-ver-4.7,wpb-js-composer js-comp-ver-5.7,vc_responsive

Ik zit weer

Op dit moment is het maandag de 25e en zit ik in de stoel voor de derde chemo kuur. Ik voel mij goed en alle bloedwaarden zijn vooruit gegaan. Jannie zit tegenover mij een leest een tijdschrift, wij luisteren naar de evergreen Top1000 op radio 5, mooi!

We zitten in een soort cabine, redelijk privé. Om ons heen lopen verzorgers, bezoekers en andere patiënten heen en weer. De sfeer is ondanks alles ontspannen en zelfs levendig 🍀.

 

En dan merk ik iets vreemds en bizars op.  Er zijn hier aparte toiletten voor bezoekers en oncologie patiënten. De afvalstoffen vanuit het patiënten toilet worden als chemisch afval behandeld en vernietigd. Goed geregeld dacht ik eerst. Echter, veel van ons gaan gewoon naar huis en daar is uiteraard geen aparte afvoer. Alle stoffen komen in het riool en dan in een zuiveringsinstallatie terecht.

Nu naar onze polder. Er ligt bij ons geen riool netwerk. Onze afvalstoffen van toilet, wasmachine en douche komen in een put terecht die ergens in de tuin ligt. Het idee is dat er in de put een bio-proces plaats vindt dat zichzelf in stand houdt. Het daarbij vrijkomende en overblijvende ‘water’ wordt afgevoerd naar het slootje aan de weg. Het slootje mond uit in een tocht.

 

De fruittelers, boeren en particulieren om ons heen gebruiken water uit de tocht voor bevloeiing en besproeiing van de fruitbomen, akkers en (volks)tuintje.

En zo komen chemische afval stoffen weer in de voedselketen terecht. Het moet anders, bewuster.

 

 

No Comments

Sorry, the comment form is closed at this time.