Twee gouden dagen - Familiewerk
22553
post-template-default,single,single-post,postid-22553,single-format-standard,ajax_fade,page_not_loaded,,select-theme-ver-4.7,wpb-js-composer js-comp-ver-5.7,vc_responsive

Twee gouden dagen

Goudendag, donderdag 21 november

Al weken ligt hier zo’n 22 kuub aarde om in de vijver gestort te worden, we zijn al tijden zat van die troebele bak water. Maar ja, ik krijg het nu niet meer voor elkaar om die bult weg te kruien. En om hulp vragen, tja… altijd lastig, hoe doe ik dat? De oplossing komt vanzelf met het bezoek van Rutger die namens de collega’s een prachtige bos zijdebloemen komt brengen. Hij ziet de bult aarde en zegt; ‘dat regel ik’.

 

Op deze dag verschijnen er 9 collega’s die gezamenlijk de bult aarde te lijf gaan. In een flink aantal uren is het karwei geslecht en  is er van een vijver niets meer terug te vinden. Rijplaten, kruiwagens en scheppen worden schoon gemaakt en opgeruimd.
En ik? Ik sta erbij en kijk ernaar. Ik loop wat naar buiten, maak een praatje, krijg het koud en ga weer naar binnen. Binnen blijf ik maar wat heen en weer drentelen, zet koffie en ben verheugd als de groep in ploegjes even komt koffiedrinken en opwarmen. Stilletjes geniet ik van de opmerkingen over de rust, de ruimte, de stilte, de rijafstand naar Schiphol en ons plekje. Heerlijk ook om weer eens een praatje over het werk te maken, uiteraard praten we af en toe ook over mijn ziekte. Het is goed.
Wanneer iedereen weg is en ik een rondje door de tuin maakt overvalt me de warmte van deze actie, hulp van alle kanten. Dankbaarheid is wat ik voel.
Rutger, Ton, Bart, Remco, Alexander (jr.), Jeroen, Remco, Royce, Steven, dank! Buren en Peter dank voor de kruiwagens en rijplaten. De tuin is ongeschonden gebleven.

 

Goudendag, vrijdag 22 november

Vandaag zijn we zijn gestart met het Pionierspad. Het zonnetje schijnt, matige wind en temperatuur is oké, alle lichten op groen dus. Vanzelfsprekend lopen we een veel kortere afstand dan we gewend waren maar wat is het fijn weer om dit te doen. We beginnen in Steenwijk en onze zoon heeft de auto 6.5 km verder op de route geparkeerd (hij fietst terug via Giethoorn, Dwarsgracht en Kalenberg). Het wandelen gaat prima, ik merk uiteraard dat het mij kracht kost en neem mij voor om morgen wat extra te eten. Veel eerder dan gedacht zien we de auto staan en ik denk dan dat ik wel verder zou kunnen, 9 km is wel haalbaar. En toch ben ik blij als ik in de auto zit, het is voldoende.

 

 

No Comments

Sorry, the comment form is closed at this time.