Ontspullen - Familiewerk
22489
post-template-default,single,single-post,postid-22489,single-format-standard,ajax_fade,page_not_loaded,,select-theme-ver-4.7,wpb-js-composer js-comp-ver-5.7,vc_responsive

Ontspullen

Toen we in 2016 naar deze plek verhuisden hebben we al veel weggedaan, weggegeven en soms verkocht. We gingen tenslotte wat kleiner wonen en we konden niet anders dan wegdoen.

En nu we gedwongen worden om anders naar onze toekomst te kijken blijkt dat er nog veel meer is waar we afstand van kunnen doen. Opruimen is een stressreactie om iets om handen te hebben en om niet voortdurend te denken en te praten over het onvermijdelijke. We gaan het dit zeker niet uit de weg en praten er gezamenlijk over, met de kinderen en met de mensen die op bezoek komen. Maar  een nieuw doel is prettig om zinnen te verzetten en geeft zin.

We ruimen wederom op dus, dozen vol met goede spullen zijn naar de kringloop gebracht, weg ermee. En nog makkelijker dan een paar jaar geleden kunnen we er nu afstand van nemen, wat heeft een mens toch veel overbodige spullen. Veel gaat door onze handen, soms met een herinnering maar meer nog met verbazing over het feit dat we niet eens beseften dat we het in bezit hadden. Met name veel gelezen boeken en soms zelfs ongelezen boeken. Opruimen blijkt letterlijk en figuurlijk ruimte te geven. Het doet ons goed.

 

Hoe het nu gaat; redelijk goed vandaag. Gisternacht geweldig geslapen, geen centje pijn en toen ik om zeven uur wakker werd, scande ik verbaast mijn lichaam, niets te voelen, alles prima. Lekker hoor. En zoals het dan gaat komen er ook weer mindere tijden, ’s middags pijn rechts in de buikstreek en weinig anders kunnen doen dan op de bank liggen.
Vannacht heel kort geslapen, ik kan alleen op de rug liggen en dat went maar lastig, bovendien droom ik dan snel en onrustig.
Vandaag echter had ik weinig tot geen pijn en zelfs heb ik wat lichte tuinwerkzaamheden kunnen doen. Jannie krijgt last van haar rug, stress zal daaraan ten grondslag liggen. Maar ook voor haar verder vandaag prima. We proberen elke dag een stuk te wandelen en om alles een plaats te geven, iets dat blijft terug komen.

No Comments

Sorry, the comment form is closed at this time.