Pfffft.. - Familiewerk
22455
post-template-default,single,single-post,postid-22455,single-format-standard,ajax_fade,page_not_loaded,,select-theme-ver-4.7,wpb-js-composer js-comp-ver-5.7,vc_responsive

Pfffft..

Lange zit gisteren; wij hadden bedacht dat we weer vlot naar huis zouden kunnen maar dat viel tegen.
4 Uur duurde de chemo (A deel van eerste kuur) en toen naar huis met allerlei adviezen en raad. Vandaag (dinsdag 29) naar Heerenveen voor het B deel en woensdag is het C deel wel thuis. Op woensdagochtend wordt dan het infuus losgekoppeld door de thuiszorg.

Dan volgt 14 dagen rust/herstel en begint het weer opnieuw. Kort voor de Kerst dan een spannende scan om te zien of de tumor kleiner geworden is.

Na een slechte onrustige nacht met wat pijn, vandaag maar eens vragen naar verhoging van de morfine pleister.
In overleg met diƫtiste krijg ik nu flesjes voeding met veel calorieƫn en eiwit. Meer gewichtsverlies zien ze liever niet.

Een speciale fysieke gewaarwording zijn de ‘koude gerelateerde klachten’ die veroorzaakt worden door de chemo. Het aanraken of beetpakken van een ‘koud’ oppervlak leidt direct tot stevige tintelingen die van intensiteit en tijdsduur varieert. ‘Koud’ is alles dat minder warm is dan mijn lichaamstemperatuur. Een kraan, een glas water, een kopje, de laptop, het scheerapparaat of de deurkruk aanraken is al voldoende voor een reactie. Speciaal ben ik gewaarschuwd voor koude buitenlucht, tintelingen in het gezicht en in de neus, maar ook langs de ademweg als het koud is buiten. Het inademen van koude lucht kan zeer benauwend werken. Dus loop ik nu al met sjaal om mijn mond naar buiten om het benauwende gevoel te vermijden.

Gisteren hadden we in het ziekenhuis ook een gesprek met de maatschappelijk werkster. En dan is er maar weinig nodig om samen te huilen, om onze angsten onder ogen te zien, om los te laten en ultiem eerlijk te zijn over onszelf en tegenover de ander.

No Comments

Sorry, the comment form is closed at this time.