Straatjournaal

Vanmiddag liep ik de supermarkt binnen en op de hoek stond de onbekende en tegelijkertijd ook weer bekende man met een blad. De daklozen krant zal dat wel zijn, dacht ik en keek naar de man die er niet bepaald dakloos (..)  uitzag.. Onze ogen hadden contact en ik zag een paar bruine ogen die ik waterig droef vond. Binnen in de supermarkt zoekende naar de boodschap schoot mij ineens het volgende te binnen “heb jij vandaag al iets goeds gedaan?”…..  Bij de kassa stopte ik een euro in mijn zak en liep naar de auto en liep zonder te kijken langs de ‘dakloze’ man. Net hem voorbij keerde ik mij om en besloot het blad te kopen. Ik gaf de man een euro en kreeg het blaadje. En toen wees de man mij op de bovenhoek van het blad, €1,95 stond er.
Meteen was er de gedachte; “veel voor zo’n blad”. Een beetje verlegen met deze gedachte gaf ik nog een euro en vervolgde de weg naar de auto. Thuis drukte ik het blad tussen de oude kranten en dat was het dan, dacht ik.

En in de avond pakte ik toch het blaadje tussen het oud-papier vandaan en ging zitten lezen. Een artikel over ‘openbaarheidsdag’ trok mijn aandacht. In het artikel wordt beschreven hoe onderzoeksjournalisten in het Nationaal Archief duiken omdat de geheimhouding van overheidsarchieven uit de jaren 1939, 1964 en 1989 onlangs is vervallen.

Ik realiseer me hoe belangrijk het is dat de geschiedenis wordt gekend. Voor jou als individu is het van belang om jouw familiegeschiedenis te kennen, daar ligt namelijk je bedding, je roots, daar kom je vandaan. Ook daardoor ben je gevormd tot de persoon die je nu bent.
En voor ons allemaal is het goed dat er meer en meer bekend wordt over onze collectieve geschiedenis, het is geschiedenis waarin onze ouders en voorouders zijn opgegroeid. Zij kunnen er vanuit hun gezichtspunt over verhalen en ons deelgenoot maken. En lotgenoot van de historie zijn we allemaal, ik juich het toe als dit inzichtelijk en openbaar wordt. Wat een nuttig werk doen onze onderzoeksjournalisten.