Nu zijn

Twee futen imiteren elkaar, de één draait naar rechts en de ander doet het na, voorjaar! Ze buigen, bewegen als een spiegel, ze duiken samen onder  water en komen weer boven, gaaf! Een stuk verder ‘loopt’ een zwaan over het water in een poging om ‘de aarde’ te ontstijgen. Al klapwiekend met de vleugeluiteinden nog in het water slaagt zij erin om los te komen, ze maakt een grote ronde om mij heen, ik draai om mijn as om haar te volgen, over weiland zoekt ze het water weer op en glijdt het water weer in, vlakbij haar partner. Ze zwemmen naar elkaar toe en vormen met hun slanke halzen een hart. Harmonie, zo denk ik zacht. Een schaap op het pad kijkt me al herkauwend aan en staat stil, dat doe ik ook en we kijken elkaar aan in een soort trance. Het schaap blijft onverstoord staan en mijn gedachten doen ‘belachelijk’, ‘loop door’, ik glimlach en na even ga ik toch maar verder. Is er bij haar ook een gedachte?
Een eind verder gaat het er minder harmonieus aan toe, een groepje meerkoeten valt elkaar aan met gestrekte hals en snavel. Na een hoop kabaal gaat ieder weer zijn eigen gang. En ik loop verder. Op het eind van een pier die ver het water in loopt blijf ik een tijdje staan. Wat is het hier anders, anders omdat er alleen geluiden zijn van de natuur, heerlijk!
Even later hoor ik een licht gebrom en door het Zwarte Water zie ik een schip, het maakt bescheiden geluid, alsof het hier niet wil zijn. En dat vind ik ook, wat doe dat hier, op deze zondagochtend, in het prachtige meer? Langzaam verdwijnt het schip om de hoek en ik ben weer samen met de natuur om mij heen. Op mijn terugweg varen twee zonder-zeil-boten het meer in, sereen, zonder golven,  geen verstoring.  Harmonie! Dit is NU! Dit is wat er NU is, niets meer en niet minder. Het ontroert.
De zonder-zeil-boten zijn in de verte bijgedraaid en ik hoor stemmen van de bemanning, van de overkant van het meer hoor ik de kerkklokken van Genemuiden en Grafhorst, kom, kom, kom!
Langzaam wandel ik stap voor stap naar de auto, voldaan en ook wat weemoedig om deze plek los te laten, ga ik naar huis.